«من یک دفتر ۱۰۰ برگ دارم که تمام این عکسها را گذاشتهام و دور هم میخندیم. منصور پورحیدری استاد اخلاق و معرفت بود. ما رفیق بودیم و چندین بار به هیات من آمد و لخت شد و میانداری میکرد. آن عکس که ماجرا را برای من درست کرد، اول ناراحت شدم ولی بعد دیدم از ۱۰ طلای المپیک بیشتر دیده شد. مردم عکس را میدیدند و لبخند به لبشان میآمد و گفتم خدا را شکر مردم با عکس من خندیدند. یک چیزهایی هست که فکر میکنی به ضررت است ولی بعدا میفهمی برکت بود.»
برای خواندن مشروح این گفتوگو کلیک کنید.
۲۵۸ ۲۵۸
گردآوری شده از:خبرآنلاین