به گزارش ایمنا، از گذشته تا به امروز، یک چهارم درآمد ناخالص داخلی دولت چین از صنعت ساخت و ساز تامین می شد، اما رکود در این بازار و افزایش تعداد خانه های خالی منجر به کاهش این درآمد شده است. یک بحران داخلی برای دولت چین
در سراسر چین، از پکن در شمال تا شهر شنژن در جنوب، تعداد زیادی خانه جدید خالی و بدون خریدار نشسته اند. بر اساس گزارش سازمان ملی آمار چین، تا آوریل حدود 391 میلیون متر مربع املاک مسکونی غیرمسکونی و فروخته نشده در چین وجود داشته است. این تعداد خانه بدون خریدار معادل مساحت منچستر و بیرمنگام است.
سرمایه گذاری در ساخت و ساز یکی استفاده از سرمایه در چین یکی از مطمئن ترین گزینه ها محسوب می شد، اما به دلیل خانه های خالی اخیر، تنش های زیادی در سرمایه گذاری املاک ایجاد شده و چین، دومین کشور اقتصادی جهان، با مشکلات زیادی مواجه شده است. .
از سال 2020، شیوع ویروس کرونا و اجرای دقیق قوانین، بخش ساخت و ساز را تحت تاثیر قرار داده است و این صنعت دچار روند نزولی شده است که دولت اکنون در تلاش برای متوقف کردن آن است. این بخش از اقتصاد یک چهارم درآمد ناخالص داخلی را تولید می کرد.
افزایش بی اعتمادی به اقتصاد چین و عدم تحویل املاک ساخته شده توسط انبوه سازان عامل این مشکل است و خریداران احتمالی دیگر در این بازار سرمایه گذاری نمی کنند.
مقامات محلی راهبردهای مختلفی را برای تشویق مردم به سرمایه گذاری مجدد در بازار ساخت و ساز امتحان کرده اند. در شهر شنیانگ در شمال شرقی چین، به برخی از خریداران خانه یارانه 100 یوان (11 پوند) برای هر متر مربع پیشنهاد می شود.
کایفنگ در استان هنان مرکزی به هر کسی که خانه قدیمی خود را بفروشد و یک خانه جدید بخرد، بازپرداخت مالیات بر درآمد ارائه می دهد. چانگشا، مرکز استان هونان، از سازندگان میخواهد در صورت تغییر نظر در مدت هفت روز، فوراً وجه را به خریداران بازپرداخت کنند.
اما هیچ یک از این تلاش ها تاکنون موفقیت آمیز نبوده است. بین ژانویه و آوریل، فروش خانه های نوساز بیش از 30 درصد نسبت به سال قبل کاهش یافت. این یک مشکل جدی برای دولت در چین است، به ویژه برای شرکت های ساخت و ساز انبوه که در حال حاضر بدهی زیادی دارند و تنها با فروش خانه های خود درآمد کسب می کنند.
اکثر شرکت های ساختمانی با ورشکستگی روبرو هستند. بحران منجر به مداخله دولت شد. ماه گذشته، بانک خلق چین یک صندوق وام 300 میلیارد یوانی راه اندازی کرد تا به دولت های محلی و شرکت های دولتی کمک کند تا املاک فروخته نشده را خریداری کنند و آنها را به مسکن ارزان قیمت تبدیل کنند.
بانک مرکزی همچنین حداقل پیش پرداخت مورد نیاز برای خریداران احتمالی را کاهش داد. یکی یک مقام بانک گفت: «شرکتهای دولتی محلی تشویق میشوند تا از این بودجه برای خرید خانههای ارزان قیمت و تبدیل آنها به مسکن ارزانقیمت استفاده کنند.»
با این حال، تحلیلگران اقتصادی معتقدند این محرک تهاجمی ترین اقدام پکن است، اما برای حل مشکلات بخش املاک کافی نیست. دولت های محلی که قبلاً با بدهی های 13 تریلیون دلاری سنگین شده اند، نمی توانند کمک کنند، زیرا آنها نیز تحت فشار هستند تا بودجه خود را متعادل کنند.
یکی اقتصاددانان ارشد می گویند: “حوزه این سیاست برای ارائه مسکن ارزان تر برای نیازمندان بسیار کوچک است.”
به گفته اندرو کولیر، مدیر عامل شرکت تحقیقات مالی، تلاش های قبلی برای توسعه مجدد محله های فقیر نشین در شهرهای بزرگ چین به دلیل فساد و فساد تضعیف شده است. نبود دوام مالی برای مقامات محلی مشکل ساز بود.
ممکن است دولت مرکزی تصمیم به این کار بگیرد، اما دولت های محلی که در برنامه قبلی مسئولیت توزیع بودجه را بر عهده داشتند، در وضعیت مالی ضعیفی قرار دارند. این دولتها تلاش میکنند نشان دهند که رشد امکانپذیر است، اما اولویتهای دیگری دارند و تمایلی به اضافه کردن بدهی به سرمایهگذاریهایی ندارند که در بلندمدت بازدهی ندارند.
سال گذشته یک پروژه آزمایشی با هشت شهر با استقبال کمی روبرو شد. مقامات محلی اغلب برنامه های مسکن مقرون به صرفه را تجاری نمی دانند. گزارش های رسانه های دولتی می گویند که تنها بخش کوچکی از 100 میلیارد یوان موجود تحت این برنامه داوطلبانه استفاده شده است. تحلیلگران انتظار دارند که این طرح در سراسر کشور به همین ترتیب ناکارآمد باشد
حتی اگر شهرداری ها تمام یا بخش زیادی از آپارتمان های خالی را بخرند، وام های جدید کافی نخواهد بود. با توجه به میانگین قیمت هر متر مربع خانه های نوساز در چین، ارزش املاک فروخته نشده بیش از 4.3 تریلیون یوان است که بسیار بیشتر از محرک اقتصادی 300 میلیارد یوان است.
مقامات می دانند که تقاضای واقعی برای املاک فروخته نشده وجود ندارد و این تسهیلات فقط برای جلوگیری از مشکلات احتمالی عمل می کند. در جلسه کمیته مرکزی چین، امکان اصلاحات مالی بیشتر برای موثرتر کردن سیاست ها وجود دارد.
در حال حاضر، فروش خانه در شهرهای بزرگ چین به طور متوسط دو سال طول می کشد، در حالی که کمتر از ده ماه در سال 2017 است.
دولت چین شعار «خانه برای زندگی است نه برای احتکار» برای کاهش تنش در بازار اتخاذ کرده است.