مسئول نقل و انتقالات امروز باشگاه استقلال، همان چهرهای است که سال گذشته مسئولیت ارائه پیشنهاد به فابیو کاریله، مربی برزیلی را بر عهده داشت و آن شاهکار عجیب رقم خورد. فراموش نکردهایم که همین مدیران، مسئول مذاکره با والتر ماتزاری بودند؛ پروسهای فرسایشی که حدود ۹۰ روز به درازا کشید و در نهایت هم به بنبست رسید. شاهکارهای مدیریتی به همین جا ختم نمیشود. ماجرای موسی جنپو که بیش از یک میلیون دلار روی دست استقلال خرج گذاشت و دستاوردی جز فاجعه فنی نداشت، هنوز از حافظه هواداران پاک نشده. پرونده ای که تبعات آن حالا با فسخ یکطرفه جنپو و شکایت او به فیفا کماکان ادامه خواهد داشت و قطعا منجر به غرامت میلیون دلاری خواهد شد.
در کنار تغییرات پی در پی مربیان و انتخابهایی چون بوژوویچ، خریدهایی مانند جنپو و نازون نیز باری سنگین بر دوش استقلال شدند و ضربات جبرانناپذیری به لحاظ فنی و مالی به بدنه باشگاه وارد کردند. حالا به این فهرست طولانی، جذب بازیکن ۳۸ ساله بدون عملکرد مثبت و اخبار تازه منتشر شده از مذاکره با یک بازیکن سوئدی را هم اضافه کنید تا مشخص شود همان مدیران امتحان پس داده، همچنان با همان رویه سابق در حال تصمیمگیری هستند.
اوج تلخکامی ماجرا زمانی است که به پرونده منتظر محمد نگاه میکنیم. پروندهای که مربوط به همین دوره مدیریتی بود، ماهها در کارتابل خاک خورد و جدی گرفته نشد تا در نهایت منجر به بسته شدن پنجره نقل و انتقالاتی باشگاه شود. حالا با یک پارادوکس بزرگ و تلخ مواجه هستیم؛ کسی که با سهلانگاری عامل اصلی بسته شدن پنجره نقل و انتقالات استقلال بود، امروز به عنوان مسئول باز کردن گرهها و جذب بازیکنان جدید منصوب شده است. پرسش اساسی اینجاست که آیا واقعا مسئولیت نقل و انتقالات یکی از بزرگترین باشگاههای آسیا باید در اختیار کسانی باشد که چنین کارنامهای از خود به جای گذاشتهاند؟
این چرخه عجیب، نه تنها دردی از استقلال دوا نمیکند، بلکه آینده این تیم را با ابهامات و بحرانهای بیشتری روبرو خواهد کرد. استقلال در یک دایره بسته و باطل میچرخد و اصلا مشخص نیست تصمیمات بر چه مبنایی اتخاذ می شود.
۲۵۳ ۲۵۸
گردآوری شده از:خبرآنلاین