مهرشاد ایمانی ؛ خدمات بازتاب آنلاین فرهنگ و هنر: برخی تصور می کردند که با ظاهر دولت جدید ، سینما رونق می گیرد ، و چنین رونق را می توان در جشنواره فیلم Fajr امسال مشاهده کرد ، اما این کار را نکرد و امسال شاهد جشنواره کم کم هستیم. جشنواره ای که علاوه بر کاهش کیفیت فیلم ها ، بسیار قابل توجه است. سالهاست که ارگان ها و نهادها برای خودشان یک تریبون مهم در نظر گرفته شده اند و در تلاشند مفاهیم مورد انتظار خود را با کل پایتخت فیلم تولید کنند ، و گرچه شاهساواری ، دبیر جشنواره فیلم فاژر ، گفته است که هیچ چیز فیلم در جشنواره نصب نشده است و فیلم ها امضای هیئت بازتاب آنلاین را دارند. جشنواره نیمه هادی جشنواره فیلم فجر اغراق آمیز نیست ، زیرا تقریبا نیمی از فیلم ها توسط ارگان ها ساخته شده اند. فقط به فیلم های امسال نگاه کنید.
موسسه شهید آوینی فیلم “بازی خون” را در جشنواره دارد و به طور مشترک فیلم “تاکسیدرمی” را با سازمان فیلم سوره تولید کرده است. همان موسسه سال گذشته با فیلم “چراغ چراغ” وارد جشنواره شده بود. فیلم “کودک مردم” برای موسسه بهشت امام رضا است. جالب است بدانید که تهیه کننده فیلم ، سید علی احمدی ، همچنین تهیه کننده برنامه “خنده ها” بود.
موسسه امام روه الله نیز سرمایه گذار فیلم “1” است. بنیاد فتح دو فیلم دارد: “پیشمرگا” و “شمال از جنوب غربی”. سازمان سینمای سوره همچنین دارای سه فیلم است: “دشت طبیعت” ، “اشک هوررا” و به همراه موسسه تاکسیدرمیا شیحاد آوینی.
حداکثر سازمان همچنین با فیلم های “خدای جنگ” و “اسفند”این ، البته ، بخشی از پایتخت”اسفند”این متعلق به بنیاد فبی است ، در جشنواره فیلم Fajr حضور دارد. علاوه بر تهیه بخشی از فیلم اخیر با همکاری سایر ارگان ها و موسسات ، بنیاد فیبی همچنین دو فیلم دیگر دارد:” صدای زیبا “به کارگردانی Rasool SADR آل – صدر در ارتباط با مرکز توسعه فکری و “سید” به کارگردانی جاواد افشار با همکاری بنیاد شهید.
همانطور که می بینید ، فیلم های جشنواره توسط موسسات و اندام ها تأمین می شوند و اگر مسائل این فیلم ها را رعایت کنیم ، واضح است که موضوعات هر یک از این فیلم ها عمدتاً در جهت سیاست های سرمایه گذار و موسسات خود هستند. اگرچه حضور ارگان ها در سینما می تواند از نظر مالی فیلمسازان را تسهیل کند و سینما را تسهیل کند ، مضر است که فیلمساز و نویسنده باید در چارچوب موسسه سرمایه گذار حرکت کنند و این شرایط واقعاً یک سینمای مستقل و خلاق را به ارمغان می آورد. این منزوی است و به جای اینکه هنرمند باشد ، ابتکار عمل را در دست نهادها و اندام ها انجام می دهد. چنین وضعیتی نتیجه عجیب و غریب خواهد داشت. هرچه سینما کمتر محبوب باشد ، محبوبیت کمتری دارد. در سالهای اخیر ، ما دیده ایم که چنین روشی برای سینمای ایران محتوا نداشته است و مردم تمایل کمتری به تماشای فیلم های ارگانیک در سینما ندارند. این کار به جایی رسیده است که نگرانی های مستقل عمدتاً در انزوا است یا مشکلات زیادی برای تأمین مالی فیلم مورد علاقه خود دارند و بیشتر فیلم های تولید شده یا سازمان یافته مشکلات خاص یا کمدی هستند که ارزش محتوای آنها برای همه واضح است. به عنوان مثال ، هر سال می تواند کمتر از تعداد انگشتان یک فیلم اجتماعی مستقل باشد.
مشکل زیر صلاحیت برخی از مدیران در بودجه سازمان ها و اندام های مختلف است. به نوعی آنها سعی می کنند از آرمانهای خود برای ادامه کار فیلمبرداری خود و تهیه فیلم های سفارشی خودداری کنند. شاید یکی یکی از دلایل رشد سینمای زیرزمینی و افزایش تعداد فیلم های غیرمجاز که در جشنواره های بین المللی مورد علاقه قرار می گیرند و در بین مردم ، باریک شدن سینمای مستقل سینمای مستقل است. دوتایی که به نظر می رسد یکسان است ، و به همان اندازه که سینما برای موسسات در دسترس است ، سینمای زیرزمینی نیز رشد می کند.