نویسنده «سقف»: با وطن، وطن گفتن مشکلی حل نمی‌شود/ نمی‌توان ادعا کرد که شرایط طبیعی است

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، فیلم سینمایی «سقف» به نویسندگی علی‌محمد حسام‌فر و ابراهیم امینی، کارگردانی ابراهیم امینی و تهیه‌کنندگی سعید خانی و بنیاد سینمایی فارابی در نهمین روز از چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر، یکشنبه ۱۹ بهمن‌ماه، در پردیس سینما گالری ملت (سینمای اهالی رسانه در ایام برگزاری جشنواره) نمایش داده شد. بعد از نمایش این فیلم، نشست خبری آن با حضور نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده برگزار شد. 

«سقف» با موضوع زندگی یک خانواده در ایام جنگ ۱۲ روزه با بازی بازیگرانی چون سام درخشانی، فریبا نادری، بیژن بنفشه‌خواه و…. دومین فیلم سینمایی ابراهیم امینی بعد از «چشم‌بادومی» است. 

هیچ‌چیز طبیعی نیست 

علی‌محمد حسام‌فر، نویسنده فیلمنامه «سقف» در ابتدای نشست خبری این فیلم با اشاره به این که «هیچ‌چیز طبیعی نیست» ادامه داد: نه حجم خشونت‌ رخ‌داده و نه اعتبارزدایی از افراد و نهادهایی هم‌چون نهاد جشنواره. 

او افزود: با وطن، وطن گفتن و بوسیدن روی هم، مشکلات حل نمی‌شود. مشکلات وجود دارند و روز به روز هم عمیق‌تر می‌شوند. هرچند امیدوارم با خرد جمعی به راه‌حلی برسیم تا وضعیت‌مان، شبیه به پایان فیلم ما نشود. 

همدلی و احساس خوب با هم بودن

ابراهیم امینی، کارگردان در پاسخ به سوالی با این مضمون که چه زمانی متوجه شدید ورقه‌هایی که در دست دارید در حقیقت فیلمنامه نیست، گفت: پیش از انتشار فراخوان از سوی بنیاد سینمایی فارابی برای ساخت اثر با محوریت جنگ ۱۲ روزه، من در تلاش بودم این واقعه را به گونه‌ای ثبت و ضبط کنم. خاطرم هست در پایان جنگ، علی‌رغم تمام دشواری‌ها و مشکلات، نوعی همدلی را میان خود و اطرافیانم احساس کردم که مدت‌ها بود احساس نکرده بودم. آن‌چه ثبت و ضبط کردم در ابتدا در حد طرح بود و سپس به فیلمنامه تبدیل و در پیچینگ بنیاد سینمایی فارابی شرکت داده شد. پس از پذیرفته‌شدن در پروسه جذب سرمایه نیز، سعید خانی به عنوان تهیه‌کننده به ما پیوست. 

او همچنین در پاسخ به سوالی دیگر در مورد آن‌چه می‌خواست در «سقف» نشان دهد، گفت: همدلی و احساس خوب با هم بودن که در روزهای بعد از جنگ احساس کردیم، چیزی بود که من علاقه‌مند بودم در «سقف» به آن بپردازم. 

امینی هم‌چنین اشاره کرد نمی‌خواسته به طور مستقیم فیلمی در مورد جنگ ۱۲ روزه بسازد. چراکه نگران بوده اسن این تصور در مخاطب ایجاد شود که با اثری شعاری و گل‌درشت مواجه‌ است. 

چرا فیلم در پاییز می‌گذشت در حالی که جنگ در تابستان بود؟ 

امینی در پاسخ به این سوال که چرا با وجود رخ‌دادن جنگ ۱۲ روزه در خردادماه، در فیلم شاهد سرمای هوا و برگ‌ریزان پاییز بودیم؟ گفت: «با توجه به زمانی که صرف تکمیل فیلمنامه شد، فصل تغییر کرد و از آن‌جایی که طبیعتا امکان درافتادن با طبیعت وجود نداشت تصمیم گرفتیم با همان شرایط موجود فیلمبرداری کنیم.

ابراهیم امینی نخستین تجربه کارگردانی فیلم بلند سینمایی‌اش را با «چشم بادومی» و نمایش آن در جشنواره فیلم فجر سال گذشته پشت سر گذاشت. «چشم بادومی» داستان یک دختر نوجوان ایرانی است که عاشق یکی از خواننده‌های کی‌پاپ شده است. امینی در پاسخ به سوالی در مورد شباهت‌های این دو اثر به هم گفت: یکی مسئله خانواده است. ما هم در «سقف» و هم در «چشم بادومی» بر خانواده متمرکزیم. ضمن این که در هر دو فیلم، فاصله‌ای میان ذهنیت و عینت کاراکتر اصلی وجود دارد که عاملی از بیرون آن را تشدید می‌کند. بنابراین فکر می‌کنم مسیر همان مسیر است اگرچه ژانر متفاوت است. 

پاسخ امینی به سوالی در مورد چرایی آزار سگی به نام کوپر در فیلم، چنین بود: «ما سگی را که در «سقف» می‌بینید، کوپر را، به هیچ عنوان در طول فیلم آزار ندادیم. با این حال، آزار دیدن نمایشی او در طول فیلم اقتضای فیلمنامه است و اگر موجب آزار دیدن روحی شما شده است نشان می‌دهد ما به آن‌چه می‌خواستیم رسیده‌ایم. 

۲۴۲۲۴۲