استاد کاویانی زرتشتی ایرانی بود که آخرین کمدین معروف ایران را از دست نداده بود

مراسم تشییع پیکر فردوس کاویانی بازیگر فقید سینما، تئاتر و تلویزیون با حضور خانواده وی و شخصیت های فرهنگی و هنری از مقابل خانه هنرمندان ایران برگزار شد و با استقبال گسترده مردم مواجه شد. اجرای این مراسم بر عهده اصغر همت بود. وی در ابتدای این مراسم به بیان خاطراتی از سال های بازیگری فردوس کاویانی پرداخت.

پی ام آپلود به نقل از روابط عمومی خانه هنرمندان ایران، دکتر. شهرام گیل آبادی رئیس کانون کارگردانان تئاتر نیز در ادامه این برنامه با اشاره به پیکر فردوس کاویانی گفت: صحنه غم انگیزی است واقعیت این است که همه ما در برابر مهربانی این بزرگوار زانو می زنیم. انسان و دوستی و اندازه او را باید در نظر گرفت.

وی افزود: ای مرگ از جان دوستان من چه می خواهی؟ ما نیز به عنوان هنرمندان این جامعه موظفیم که این کار را انجام دهیم. در واقع، اگر او این کار را نمی کرد. امروز شاهد هیجان جمعیتی نبودیم که به اینجا آمده بودند. فردوس کاویانی نسبت به مردم خود مهربانی کرد. از طرف انجمن کارگردانان تئاتر به خانواده و دوستان ایشان تسلیت می گویم.

رئیس کانون کارگردانان تئاتر در ادامه سخنان خود گفت: فردوس کاویانی در گفت و گوی خود نکته دومی درباره اهمیت انتخاب درست متناسب با زمان دارد. شما نمی توانید با مردم باشید. اگر امروز اینجا هستیم، به خاطر تصمیمات درست اوست که ما را با عشق به اینجا رساند. این صحنه که اصغر همت در کنار او زانو می زند و اشک می ریزد زاییده عشق است.

همت در ادامه این برنامه گفت: فردوس کاویانی مظهر یک ایده خوب است. خوب صحبت کردی کار خوبی بود ای کاش به این کلیدواژه ها ایمان داشتیم و مثل او به آنها عمل می کردیم.

پژمان بازغی، رئیس انجمن بازیگران سینمای ایران که مدت ها با فردوس کاویانی همکاری داشته است، گفت: این ضایعه را به جامعه تئاتر، اعضای انجمن بازیگران، زرتشتیان و مردم کرمان تسلیت می گویم. ۲۲، ۲۳ ساله بودم که در سریال آژانس دوستی حضور پیدا کردم. برای من دانشگاه بود و هر چه آموختم از این مرحوم و دیگر بزرگان این سریال بود. من شخصاً مجموعه ای از مهارت ها و نظم و انضباط را یاد گرفتم که تا به امروز با من است. ما باید برای بزرگترهایمان ارزش قائل باشیم و فقط در چنین مراسمی حاضر نشویم. فکر می کنم آخرین کمدین معروف ایرانی را از دست دادیم.

هادی مرزبان در ادامه این برنامه گفت: هیچ وقت فکر نمی کردم که بیایم اینجا و برای این کار به خصوص برای فردوس صحبت کنم. گاهی با او شوخی می کردم: تو تسلیم خوبی می شوی و گاهی مردم فکر می کنند که بوی حماقت می دهد. در صورتی که این کار در این مدت معنا ندارد. در حضور بسیاری از دوستان به او ظلم شد و ما نباید این اشتباه او را فراموش کنیم. بیایید مردم را قبل از مرگ به یاد بیاوریم.

وی افزود: در تمام کارهایی که از عمرم تا کنون کار کرده ام; من همیشه او را به کار دعوت می کردم. خیلی از بازیگران دوست داشتند تئاتر را در زمانی شروع کنم که اوقات فراغتشان بین فیلمبرداری بود، اما فردوس هر وقت می خواست به فیلمبرداری برود با من تماس می گرفت و می پرسید که آیا تئاتری در دست تولید است یا خیر. در واقع تئاتر اولویت او بود. اگر برای بقیه برعکس بود و می خواستند در اوقات فراغت و اوقات فراغت حضور داشته باشند.

این کارگردان تئاتر در ادامه توضیح داد: وقتی از او برای کار در نمایش «تانگوی تخم مرغ داغ» دعوت کردم، گفت دیگر نمی توانم این کار را انجام دهم و گفتم تو برکت کار من هستی. روی صندلی بنشین و او آمد و در همان شرایط طنزش را نشان داد. مقامات از من خواستند که برای ملاقات با او قراری بگذارم. اما او گفت من به آنها نیازی ندارم. امیدوارم قدر یکدیگر را بدانیم.

اسفندیار اسفندیار نماینده زرتشتیان در مجلس در سخنانی در این مراسم گفت: به نام حکیم بزرگ زنده هستم. تا این حد کامل. به روح پاک فردوس کاویانی درود می فرستم. از همه دوستانی که اینجا هستند تشکر می کنم. استاد کاویانی زرتشتی ایرانی بود که مادر نداشت. او ایران را دوست داشت. هر ماه مهر او در این ماه به دنیا آمد و متاسفانه از دنیا رفت. او همه جا هست مهر و متاسفانه یک روز قبل از جشنواره مهرگان او را از دست دادیم. هدیه ای که فردوس برای همه ما داشت؛ شانس و مهر بود.

وی افزود: او در سرای نور جایگاهی دارد و الان در بین ماست و هرگز ما را رها نمی کند. فردوس کاویانی زرتشتی منتخب ما بود و جوایز زیادی از ما دریافت کرد اما مهمترین جایزه او این است که در قلب ما جای دارد.

مسعود جعفری جوزانی در ادامه این برنامه گفت: وقتی یکی از آنهایی که دوستشان داریم از ما خداحافظی می کند; لحظه تلخی است اما من معتقدم که آنها جاودانه هستند و در افکار و تصورات ما زنده بودند و هستند. درباره فردوس به خاطر لطف و مهربانی و همکاریش باید بگویم که تنها کسی است که تا به حال در مورد کسی با من بد صحبت نکرده و از ضعف های کسی به من نگفت. افرادی مثل او زندگی ما را ممکن می کنند. او یکی از هنرمندانی بود که با نوازندگی و قیافه و احساس پاک خود دل های خشک جامعه را سیراب کرد. وقتی می خواست به شخصیتی جان بدهد، با تمام وجود این کار را می کرد. بازیگران ده ها زندگی را تجربه می کنند و به دیگران نشان می دهند و به همین دلیل است که ما آنها را دوست داریم.

وی افزود: مطمئنم دلیل اینکه فردوس نمی خواست کسی را ببیند این بود که نمی خواست وضعیت روزهای پایانی خود را ببیند و نمی خواست غم را در دل کسی بیاندازد. او آیین های ایرانی مانند نوروز را به خوبی می دانست که حد و مرزی نداشت. او یکی از هنرمندانی است که شخصیت ها را با تمام وجود حس کرد و به قلب ما آورد. به همین دلیل احساس می کنم هنوز زنده است. هنرمندانی مانند او در قلب ملت جای دارند و به همین دلیل هرگز نمی میرند.

اسماعیل خلج از همکاران فردوس کاویانی در کارگاه تئاتر نیز گفت: درود بر همه شما. سلام بر فردوس؛ سعدیا، مردی بی نام، هرگز نمی میرد. مرده کسی است که نامش ذکر نشده است. من صفحه ای در اینستاگرام دارم که پست های زیادی دارد، اما هیچ کدام خبری از مرگ کسی نیست. به جز پست آخر که مربوط به فردوس کاویانی است.

او سپس با صدایی عبوس و عبوس سهم خود را درباره کاویانی برای حضار خواند.

آرمیتا کاویانی، دختر آن مرحوم نیز در سخنانی گفت: به نام حکیم بزرگ وجود دارید. درود به همه کسانی که امروز اینجا هستند. پدرم روی ماه مهر او متولد شد و نام او را فردوس گذاشت. او یک روز قبل از جشنواره مهرگان نیز از فردوس دیدن کرد. پدرم پر از عشق بود و معنی نفرت را نمی فهمید. از کودکی قلبش برای ایران و هموطنانش در اقصی نقاط جهان می تپد. او عشق است و مهر من آن را به همه دادم و در این سال ها شاهد انعکاس آن بودم. در این دو روز با پدرم ایران را دیدم. با عشقت نام پدرم را حفظ کردی و او تا ابد زنده است. من از همه تشکر می کنم، اما تشکر ویژه من از مادرم است که هرگز عشق خود را به پدرم از دست نداد. من زندگی کردم و عشق بین آنها را آموختم. امیدوارم کمی شبیه پدرم باشم.