دریاچه ارومیه یکی این دریاچه یکی از بزرگترین دریاچه های داخلی ایران و زیستگاه مهم گونه های مختلف گیاهی و جانوری است. وی بر اثر احداث 23 سد و سوء مدیریت منابع آبی جان خود را از دست می دهد. زمین های حیاتی برای حفظ دریاچه در حال حاضر برای آبیاری محصولات غیر استراتژیک مانند سیب استفاده می شود و در نهایت این محصولات دور ریخته می شوند. آیا زمان آن نرسیده که برای نجات دریاچه ارومیه اقدام جدی کنیم؟
به گزارش تسنیم، دریاچه ارومیه بزرگترین دریاچه داخلی ایران است یکی یکی از بزرگترین دریاچه های نمک جهان که کم کم به ویرانه تبدیل شده است. در دهه های اخیر بیش از 100 سد در کنار رودخانه های منتهی به این دریاچه ساخته شده است. این سدها در کنار تغییرات اقلیمی و مدیریت نادرست منابع آبی باعث کاهش سطح آب دریاچه و تبدیل آن به تالاب فصلی شده است.
در حال حاضر تنها 10 درصد از دریاچه ارومیه باقی مانده و تراز آن به 1270 متر و 10 سانتی متر رسیده است که 3 متر کمتر از حد نرمال است. این کاهش سطح آب پیامدهای جدی زیست محیطی و اقتصادی دارد و زندگی میلیون ها پرنده مهاجر و ساکنان منطقه را تهدید می کند.
یکی احداث 23 سد در حوضه آبریز آن یکی از دلایل اصلی خشک شدن دریاچه ارومیه است. این سدها عمدتاً برای تامین آب کشاورزی مورد استفاده قرار می گیرند و منجر به کاهش شدید ورودی آب به دریاچه شده است. این امر علاوه بر تبخیر بیشتر آب، اکوسیستم های اطراف دریاچه را از بین برده و معیشت کشاورزان و دامداران محلی را تحت تأثیر قرار داده است.
طبق آمار، سطح زیر کشت محصولات آببار از جمله سیب و چغندرقند در حوضه آبریز دریاچه ارومیه از سال 1377 تا 1398 افزایش چشمگیری داشته است. در این بین حقی که قرار بود متعلق به دریاچه باشد به آبیاری این مزارع واگذار شد. به گفته نمایندگان مجلس، تنها در سال جاری یک میلیون تن سیب در سردخانه قرار دارد و پوسیده شده است.
شینا انصاری رئیس جدید سازمان محیط زیست بر لزوم بازنگری در نحوه مدیریت منابع آب و اصلاح ساختار ستاد احیای دریاچه ارومیه تاکید کرده و از ضرورت اصلاح رویکردها در این حوزه صحبت کرده است. برای تغییر.
برای جلوگیری از بدتر شدن وضعیت، کارشناسان باید دستورالعمل های سخت گیرانه تری را در مورد سدسازی و مصرف آب در کشاورزی ارائه کنند. استفاده از روش های نوین آبیاری و کاهش مصرف آب در بخش کشاورزی نیز از دیگر راهکارهای ضروری برای احیای دریاچه ارومیه است.
دریاچه ارومیه به عنوان یک میراث طبیعی ارزشمند نیازمند توجه فوری و اقدامات موثر برای نجات آن است. اگر سیاست های ناپایدار فعلی ادامه یابد، این دریاچه و اکوسیستم های اطراف آن در معرض خطر قرار خواهند گرفت. اکنون زمان آن فرا رسیده است که با اصلاح مدیریت منابع آب و محدود کردن ساخت سدهای جدید از انقراض این دریاچه جلوگیری کنیم. نجات دریاچه ارومیه به معنای نجات جان و اکوسیستم منطقه است. برای ساکنان خود آینده ای باثبات و امن فراهم کند.