داریوش فرهنگ در «موزه سینما» با بیان اینکه سینما رنج های زیادی به همراه دارد/ هر طرحی نویدی برای طرحی دیگر است، گفت:

کارگردانی رنجی بی پایان است

فرهنگ با بیان اینکه کارگردان بودن مانند یک سفر و رنج بی پایان است، افزود: «وقتی کسی هدفی را تعیین می کند باید خیلی جدی تر از آنچه لازم است به آن نزدیک شود.» هیچ راهی برای برداشتن اولین قدم بهتر از یک راه کلاسیک نیست. کلاسیک به معنای «نسبت»، «تعادل» و «تعادل» در همه چیز است.
وی با تاکید بر این اصل که 60 درصد رهبری مستلزم توانایی رهبری و 40 درصد خلاقیت است، گفت: از لحظه ای که یک ایده یا فکر در ذهن ظاهر می شود، فرآیند رهبری آغاز می شود. دوربین و آنچه باید از آن نتیجه بگیریم. همه چیز با ایده شروع می شود و آن شروع اولین فصل کارگردانی است، یعنی مرحله پیش تولید.
.
مهمترین نکته در کارگردانی صبر است

فرهنگ درباره فیلمسازی گفت: اولین نکته در پیش تولید بحث «انتخاب» است. به عنوان مثال، بسیار مهم است که چه افرادی را انتخاب می کنیم. باید بدانیم که همه اجزای یک فیلم از ابتدا تا انتها باید زیر نظر کارگردان باشد. باید همیشه مناسب ترین، بهترین و درست ترین انتخاب را داشت. افرادی که به کارمان دعوت می کنیم نباید از نظر فکری با ما موافق باشند، بلکه باید شرایطی را فراهم کنیم که در آن فضا حضور داشته باشند. پس از انتخاب، این سوال در مورد “شرایط تولید” مطرح می شود و اولین قدم در این مسیر یافتن تولید کننده مناسب است. این را هم باید دانست که بازیگران ذوق و اندیشه یک کارگردان را بیان می کنند.
فرهنگ مهم ترین نکته در مقوله کارگردانی را حوصله عنوان کرد و گفت: صبوری نکته بسیار مهمی است زیرا اگر صبور نباشید قطعا مشکلات پیش می آید. به یک نتیجه گیری روشن من هشت سال است که فیلمی نساخته ام و این یک تصمیم شخصی بوده است زیرا علاقه دارم بتوانم فیلم خودم را بسازم. وقتی می خواهیم فیلم بسازیم وظایف تقسیم می شود و بسته به برنامه زمانی که همه بازیگران سر صحنه می آیند از کارگردان می پرسند که چه کار باید بکنیم. تسلط بر مسیر ما را در سینما سریعتر به مقصد می رساند و توجه به جزئیات اولین وظیفه کارگردان است.
فرهنگ درباره «خلاقیت» در کارگردانی نیز گفت: برای مهار خلاقیت باید سه حوزه را در نظر گرفت. “دکوپاژ”، “صحنه سازی” و “طراحی داخلی”. در سینما باید بدانیم چه می خواهیم تا به جایی برسیم که بفهمیم چه نمی خواهیم. بدون شک هیچکاک استاد واقعی سینماست و در جایی می گوید که باید بتوان معنای فیلم را در یک جمله کوتاه تعریف کرد. مهمترین سوال این است که چگونه سلیقه خود را با فضای موجود متعادل کنید.
وی با اشاره به اینکه اساس فیلم «تلسم» حول محور طراحی فضایی می چرخد ​​و باید به نمادهای مختلفی برای خلقت توجه کرد، تصریح کرد: وقتی مبدا، هدف و فضاسازی یک اثر مشخص شد، دکوپاژ می آید. توجه به احساسات موجود در فیلم و نحوه روح بخشیدن به صحنه.
وی ادامه داد: هرگز مسائل فنی را وارد فیلمنامه نکنید زیرا این موارد به تصمیمات کارگردان مربوط می شود. باید بیشتر به این فکر کنید که چگونه در یک فیلم هویت بصری ایجاد کنید. پیمودن مسیر معمولی هرگز به چیز خاصی منجر نمی شود.

کسانی که تازه وارد هنر می شوند باید از رویکرد کلاسیک پیروی کنند

در ادامه بازیگر سریال «سلمان فارسی» گفت: در هر صحنه باید ابتدا یک تمرین اول با بازیگران داشته باشید تا به یک سلیقه مشترک دست پیدا کنید. کارگردانان سینما هستند بهترین روش برای مبتدیان روش کلاسیک است. از سال 1895 تا امروز، رمان‌ها و فیلم‌ها همچنان به شیوه‌ای کلاسیک عمل می‌کنند. وقتی به آثار پیکاسو نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که او نقاشی‌هایی با صدای بلند خلق کرده است، اما قبل از تجربه‌گرایی، پیکاسو استاد رئالیسم بود و این در طرح‌های او از آناتومی انسان مشهود است.

سینما یک جشن است

فرهنگ تاکید کرد: دریای سینما بی حد و حصر است و بعد از این همه سال کار در سینما هنوز فکر می کنم قدم اول را بر می دارم. معتقدم سینما یعنی چیزهای کوچک. تلاقی پلان های یک فیلم را دکوپاژ می گویند، اما باید ببینیم برای چیست. مهم ترین نکته در ساخت فیلم این است که صحنه ها جذاب باشند و از هر پلان برای سکانس بعدی استفاده شود. دکوپاژ از لحظه ای که ایده و فکر را فرموله می کنیم شروع می شود. سینما جشنی است که تماشاگر را به تماشای فیلم دعوت می کند، بنابراین باید فرصت لذت بردن از آن را به تماشاگر داد.
وی ادامه داد: دکوپاژ روش خوبی برای ایجاد تنش و احساس است. هنگام ایجاد یک صحنه، ابتدا باید با فیلمبردار به نتیجه برسید، با او تعامل کنید و با فیلمبردار تصمیم بگیرید که با چه اندازه ای می خواهید شروع کنید. بهتر است هر پلان به طور کامل از یک زاویه فیلمبرداری شود تا کارگردان بتواند نماهای دیگر را با محیط بیشتری فیلمبرداری کند. برشت می گوید هرکسی که می خندد هنوز این خبر وحشتناک را نشنیده است. کسی که برای ادیت عکس می گیرد به هیچ نتیجه ای نمی رسد، اما باید تصاویری از صحنه را در سر داشته باشد تا بتواند دکوپاژ کند.
فرهنگ درباره مرحله دکوپاژ در کارگردانی خاطرنشان کرد: در دکوپاژ باید اطلاعات هر پلان را یادداشت کرد تا متوجه شد برای ارائه طرح به چه اطلاعاتی نیاز داریم و باید اطلاعات غیرضروری را حذف کرد. من همیشه از تصاویر سر صحنه ایده می گیرم. بنابراین، کار باید بدون عجله و با حوصله انجام شود. البته کارگردان باید قبل از فیلمبرداری فیلمنامه را کاملا جدا کرده باشد. نویسنده نباید از دکوپاژ و توصیه های فنی در متن استفاده کند، زیرا این کار خلاقیت کارگردان را تحت تأثیر قرار می دهد.

فرآیند تحلیل شخصیت با متن آغاز می شود

کارگردان «دو فیلم با یک بلیت» ادامه داد: اگر در حین فیلمبرداری برنامه هایی به ذهن کارگردان می رسد، نباید در مقابل آن ها مقاومت کند و ایده های مربوط به آن ها را عملی کند. هر طرح وعده ای برای طرح بعدی است و فقط تا زمانی باید از آن استفاده کرد که یک زاویه قدرت ایجاد تاثیر را داشته باشد. استانیسلاوسکی می گوید ما نقش های ریز و درشت نداریم، بلکه بازیگران کوچک و بزرگ داریم. خود بازیگر هم به راحتی می بیند که فقط دارد بازی می کند یا به نقشش اعتقاد دارد. بازیگر باید جزییات ریز را در کار خود لحاظ کند تا کارگردان بتواند با خلاقیت خود از آنها به درستی استفاده کند. نمی توان دیدگاه های متعدد و متناقض را به بازیگر منتقل کرد، اما توضیح به او باید در یک جهت باشد. بازی یک بازیگر نباید عجولانه باشد، بلکه باید شاداب باشد.
فرهنگ در آخرین قسمت از سخنان خود گفت: واقعیت نیاز به ساختن و وارد شدن به صحنه دارد. فرآیند تحلیل شخصیت با متن آغاز می شود و کارگردان باید جزئیاتی را در مورد پیشینه شخصیت ها بررسی کند. هیچکاک می گوید فیلم های او قبل از اینکه جلوی دوربین بروند ساخته می شوند. این بدان معناست که او هر آنچه را که نیاز داشت از قبل در ذهن خود ساخته است. یک بازیگر یا کارگردان نباید برای به تصویر کشیدن ذهنیت خود عجله داشته باشد.
کارگاه «بازیگری و کارگردانی در سینما» با حضور دانشجویان سینما و اعضای باشگاه مخاطبان موزه سینما با حضور داریوش فرهنگ کارگردان و بازیگر باتجربه سینما به مدت چهار ساعت برگزار شد.

۲۲۰۵۷