مریخ در اوج زمستانی به یک منظره زمستانی دلربا تبدیل می شود. در نزدیکی قطب های آن، دما می تواند به طور چشمگیری به سطوح بسیار پایین کاهش یابد و منجر به تشکیل برف و یخ شود. دمای هوا در این مناطق حتی می تواند تا منفی 123 درجه سانتیگراد نیز کاهش یابد.
به لطف مریخ نوردهای روباتیک و فضاپیماهای در حال گردش در مریخ، دانشمندان به بینش هایی در مورد میزان پوشیده شدن برف در سیاره سرخ دست یافته اند.
اکنون محققان دانشگاه فنی برلین در آلمان سعی کرده اند در مورد میزان برف انباشته شده در قطب شمال مریخ در طول یک سال مریخی اطلاعات بیشتری کسب کنند.
تجمع برف در مریخ
دو نوع برف در مریخ وجود دارد: یخ آبی و کربن دی اکسید که معمولاً به عنوان یخ خشک شناخته می شود.
به دلیل اتمسفر نازک مریخ و دمای سرد، برف به شکل یخ آبی تصعید می شود – قبل از رسیدن به سطح به گاز تبدیل می شود – و از طرف دیگر برف به شکل یخ خشک، خود را به سطح مریخ می رساند.
شواهد اخیر نشان می دهد که عواملی مانند تصعید ممکن است منجر به بارش برف بیشتر در زمستان و بارش کمتر در بهار نسبت به آنچه قبلاً تصور می شد، شود.
برای این مطالعه، محققان کل تجمع برف و یخ در قطب شمال مریخ را ارزیابی کردند و سپس تخمین های خود را با اندازه گیری های قبلی فضاپیمای ارتفاع سنج لیزری مدارگرد مریخ ناسا (MOLA) مقایسه کردند.
آنها از اندازه گیری هایی بر اساس سایه های ایجاد شده توسط بلوک های یخی در رسوبات لایه ای قطب شمال مریخ برای محاسبه عمق انباشتگی فصلی برف استفاده کردند. این کار با استفاده از سایه هایی که در تصاویر کاوشگر آزمایش تصویربرداری با وضوح بالا (HiRISE) ناسا دیده می شود، انجام شد.
محققان پیشنهاد کردند از تغییرات این سایه ها برای کشف عمق تجمع فصلی در عرض های جغرافیایی قطبی استفاده کنند.
نتایج نشان داد که این تجمعات و سایههایی که ایجاد میکنند با تغییر دما در طول یک سال مریخی (sol) تغییر میکنند و میزان و عمق بارش برف از زمستان تا بهار کاهش مییابد.
این نتایج همچنین نشان می دهد که میزان برف روی مریخ در طول سال متفاوت است.
محققان می گویند ضخامت برف می تواند در اواسط زمستان به حدود یک متر برسد و در بهار تا حدود 0.21 متر کاهش یابد. علاوه بر این، با شروع تابستان و پایان آن تا بازگشت سرما، میزان برف همچنان کاهش خواهد یافت.