به گزارش بازتاب آنلاین به نقل از ایرنا، مکرون در دوره دوم ریاست جمهوری خود مقاومت هایی از خود نشان می دهد که با هرج و مرج، خشونت و اتهامات متقابل مواجه است. او در سخنرانی تلویزیونی خود در هفته گذشته، پس از برکناری نخست وزیر راست میانه که او تنها سه ماه پیش منصوب کرده بود، از پذیرش مسئولیت بدترین بحران سیاسی تاریخ فرانسه در چند دهه اخیر خودداری کرد.
رئیس جمهور فرانسه پس از پذیرش استعفای میشل بارنیه گفت: برخی من را مقصر این وضعیت می دانند اما در واقع تقصیر بر عهده نیروهای سیاسی است که برای اولین بار از سال 1961 به دولت ابراز بی اعتمادی کرده اند. خرابکاری “علیه جمهوری خواهان”. روزنامه چپ فرانسه لیبراسیون در تیتری دو کلمه ای گستاخی مکرون را «انکار آشکار» خواند.
اما فارغ از این ادعاها، در فرانسه چه می گذرد؟ پیامدهای مخرب تصمیم ماکرون برای برگزاری انتخابات زودهنگام پارلمانی در تابستان گذشته هنوز در حال ظهور است و فرانسه را برای دومین بار در شش ماه گذشته بدون دولت کارآمد باقی می گذارد. رئیس جمهور فرانسه در حالی به دنبال چهارمین نخست وزیر خود در یک سال است که اکثریت خود را در پارلمان از دست داده و قدرت را به شیوه ای بی سابقه به نمایندگان حزب راست افراطی مارین لوپن واگذار کرده است. هیچ دلیلی وجود ندارد که باور کنیم نخست وزیر بعدی می تواند راحت تر از بارنیه با پارلمانی که به سه جبهه مختلف سیاسی تقسیم شده است، مذاکره کند. اما تا ماه جولای انتخابات جدیدی برگزار نخواهد شد. وضعیت بازار آشفته است و بودجه ای برای سال 2025 تعیین نشده است.
درخواست بارنیه به دلیل مخالفت لوپن با تصویب بودجه ریاضتی با هدف بازنشستگان پیچیده شد. بازنشستگان نقش مهمی در شانس لوپن برای پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری آینده فرانسه دارند. ماکرون که قول داده است تا چند روز دیگر یک مقام میانه رو یا راست میانه را معرفی کند، امیدوار است که چنین توافقاتی در شرایطی که لوپن حق انتخاب داشته باشد، به پایان نخواهد رسید.
راه حل اخلاقی تر و پایدارتر این است که ماکرون بار دیگر بیشترین فروتنی را که در پی نتایج سرمایه گذاری سیاسی خود نشان داده است، با برگزاری انتخابات زودهنگام نشان دهد. بدون شک جبهه خلق جدید متشکل از ائتلافی از چپها از جمله حزب سوسیالیست و فرانسه شکست ناپذیر به رهبری ژان لوک ملانشون در انتخابات جولای پیروز شد. ماکرون با نگرانی از اینکه دولت تحت رهبری جبهه مردمی جدید بخش هایی از میراث او را تغییر خواهد داد، از جمله برنامه های نامطلوب مانند افزایش سن بازنشستگی، از معرفی و انتصاب نخست وزیری از جبهه گسترده چپ خودداری کرد.
این تصمیم ماکرون غیردموکراتیک و خودخواهانه بود و تعداد زیادی از نمایندگان را علیه او برانگیخت. این تصمیم همچنین عمیقاً ضد جمهوری خواهانه بود، زیرا حرفه سیاسی ماکرون به شدت به حمایت رای دهندگان “جمهوری خواه” برای محافظت از کشور در برابر تهدید ریاست جمهوری لوپن بستگی دارد. اولین دولت راست افراطی در تاریخ پس از جنگ فرانسه که در ژوئیه گذشته به قدرت رسید، تنها با این بسیج و تشکیل عجولانه ائتلاف جدید جبهه مردمی جلوگیری شد.
اگر ماکرون میخواهد از تبدیل شدن به یک رئیسجمهور ناتوان که استعفای تحقیرآمیزش اجتنابناپذیر است، اجتناب کند، باید درک کند که بازندگان انتخابات نمیتوانند شرایط را دیکته کنند. به جای امید بدبینانه به حمایت لوپن از دولت بعدی، او باید سخنان و اقدامات خود را در رابطه با ارزش های جمهوری خواه تغییر دهد. یکی کند
۳۱۱۳۱۱