موردی از جذاب ترین عاشقانه های سینمای پس از انقلاب به بهانه استقبال بزرگ از «پول و پارتی» | عشق برای من یک معجزه است.
تجربه نشان داده است که فیلم های ملودرام عاشقانه همچنان برای مخاطبان ایرانی بسیار مهم هستند. مطمئناً آنها در الگوهای کلیشه ای حرکت می کنند و موضوعات جدیدی برای ارائه ندارند، اما عشق، شکست و تلاش برای ترمیم یک رابطه از جمله چیزهایی هستند که به نظر می رسد هرگز قدیمی نمی شوند. «پول و پارتی» جدیدترین ساخته سعید سهیلی در قالب کمدی-ملودرام این روزها نبض سینمای ایران را در دست گرفته و دیگر رقبای خود را در گیشه کنار گذاشته است. فیلمی با بازی ساعد سهیلی، پردیس احمدیه، امیر جعفری، مهدی هاشمی و… که تمام ویژگی های یک ملودرام در آن رعایت شده است.
به گزارش بازتاب آنلاین، پس از انقلاب ملودرام های عاشقانه زیادی در سینمای ایران فیلمبرداری شد. برخی از آنها موفق بوده اند و برخی دیگر در گیشه موفق نبوده اند. به بهانه استقبال از «پول و پارتی» مهم ترین فیلم های ملودراماتیک سینمای پس از انقلاب را مرور می کنیم. لازم به ذکر است این فیلم ها توسط سردبیران بازتاب آنلاین انتخاب شده اند.
پول و مهمانی سعید سهیلی ۱۴۰۲
سعید سهیلی در فیلم جدیدش «پول و پارتی» یک کمدی-ملودرام را انتخاب کرد و کارش را طبق الگوی معمول این فیلم ها توسعه داد. داستان حول محور عشق یک پسر فقیر و یک دختر پولدار می گذرد، اما برخلاف همیشه، این بار مسائل اقتصادی مهمتر از عشق است. پسر خودش یکی برای به دست آوردن دل دختر، اشراف ثروتمند را انتخاب کنید و با او ازدواج کنید. در این راه خانواده نیز به او کمک می کنند. اما داستان از جایی به جای دیگر تغییر می کند و با فاش شدن هویت دختر، احساسات پسر مورد آزمایش قرار می گیرد. سهیلی برای پایبندی به عناصر فیلم های ملودرام از صحنه های عاشقانه، گل و باران و … استفاده کرده است. و همچنین توسط موسیقی، آواز و رقص کمک شده است. شاید در ابتدا به نظر برسد که «پول و پارتی» مضمون جدیدی ندارد و محتوای آن با دیگر آثار سعید سهیلی قابل مقایسه نیست، اما مهم این است که سهیلی تنها به دنبال یک ملودرام عاشقانه بوده و قصد انجام آن را داشته است. سینما، به او ادای احترام کنید. ساعد سهیلی به عنوان بازیگر نقش اول امروز از یک جوان عاشق الگو گرفته است و مجموعه شرایط منجر به تولید اثری سرگرم کننده و عاشقانه شده است.
سلام بمبئی قربان محمدپور 2014
«سلام بمبئی» ملودرام عاشقانه ای است که به سبک فیلم های بالیوود ساخته شده و تمامی عناصر یک ملودرام عاشقانه هندی را در خود جای داده است. پسری ایرانی به نام علی در یکی از دانشگاه های هند عاشق دختری از خانواده ای ثروتمند می شود اما پدر دختر او را مجبور می کند با مردی ثروتمند ازدواج کند. دختر تصمیم به خودکشی می گیرد و علی سعی می کند او را پس بگیرد. جدای از این الگوی کلیشه ای، «سلام بمبئی» از کلیشه های رایج فیلم های هندی از جمله موسیقی، رقص و آواز هندی نیز استفاده کرد. زمانی که این فیلم در سال 2015 اکران شد، آنقدر مورد استقبال قرار گرفت که سینماگران معتقد بودند سینمای هند همچنان برای ایرانیان جذاب است. حضور محمدرضا گلزار، بنیامین بهادری و دیا میرزا بازیگر هندی تاثیری در این استقبال نداشت. نبود. این فیلم پای 2000 نفر در سینماها را لمس کرد و بعد از «من سالوادور نیستم» و «فروشنده» سومین فیلم پرفروش سال لقب گرفت.
قرنطینه منوچهر هادی ۱۳۸۶
منوچهر هادی در اولین فیلمش «قرنطینه» الگوی عشق پسر پولدار را برای دختری فقیر انتخاب کرد و از عوامل مجموعه بیماری و در نهایت مرگ برای درگیر کردن احساسات مخاطب استفاده کرد. داستان درباره پسر ثروتمندی بود که روزی تصادف کرد و دختری فقیر او را به بیمارستان رساند. پسر سعی کرد به رابطه خود با دختر ادامه دهد اما راز بیماری او را کشف کرد. دختر هر روز مریض تر می شد و پسر بیشتر به او وابسته می شد. تا اینکه بالاخره تصمیم گرفت تا آخرش با او بماند. جدا از سکانس های عاشقانه، موسیقی و رقص نیز به افزایش حجم احساسات در فیلم کمک کرد و بسته کاملی از ملودرام عاشقانه را تشکیل داد. با این حال «قرنطینه» فیلم موفقی است نبود و او نتوانست مخاطبان زیادی را با خود همراه کند.
گل یخی کیومرث پوراحمد ۱۳۸۳
کیومرث پوراحمد در سال ۱۳۸۳ فیلم «گل یه» را با اقتباس از «سلطان دلها» کارگردانی کرد و از عناصر ملودرام مانند آن فیلم استفاده کرد. داستان با یک عشق قدیمی شروع شد. یک بار دختر و پسری به خاطر دروغ از هم جدا شدند. دختر مجبور می شود پسرش را به تنهایی بزرگ کند و پسر نمی داند پسری در کار است. پسرش بزرگ میشود و خیلی اتفاقی با پدری معروف که اکنون به مقام بالایی دست یافته است، راه میافتد. آنها با هم دوست می شوند و در نهایت وقتی راز خانواده فاش می شود، عشق خود را از سر می گیرند. «گل یخ» پر از صحنه های عاشقانه است و آهنگ های حمید حامی بی نقص. «یخ گل» جزو آثار موفق کارنامه کیومرث پوراحمد نیست، اما او راضی بود ساخت یک ملودرام را تجربه کرده باشد. لازم به ذکر است الناز شاکردوست با این فیلم به مردم معرفی شد.
دختر ایرونی محمدحسین لطیفی 1381
«Irony Girl» نیز نمونه ای از ملودرام عاشقانه است. مریم دختر مستقلی است و برای پذیرفتن خانواده اش اشکالی ندارد که دخترها از پسرها با علی خواستگاری کنند. یکی او یک پیشنهاد رسمی به مجسمه سازان کارگاه پدرش می کند. بعداً متوجه می شود که علی واقعاً به او علاقه مند است و به لطف مریم، ثروت پدر را رها کرده و در کارگاه او مشغول به کار است. داستان مسیر دیگری را طی می کند و در نهایت به پایان خوشی منتهی می شود. در اینجا دوباره با داستان دختر فقیر و پسر پولدار روبرو می شویم که شکل دیگری به خود گرفت. امین حیایی و هدیه تهرانی بازیگران این فیلم بودند و رابطه عاشقانه بین آنها در آن زمان مورد توجه قرار گرفت. با این حال «دختر ایرونی» فیلم موفقی است. نبود و انتظارات هدیه تهرانی را برآورده نکرد.
چشم مشکی ایرج قدری | 1381
«چشمان سیاه» به کارگردانی ایرج قادری یکی نمونه دیگری از ملودرام عاشقانه در سینمای ایران است. دختر و پسری در دانشگاه به یکدیگر علاقه مند می شوند و بیماری چشم دختر آنها را از هم دور می کند. دختر به خاطر این بیماری دانشگاه را رها می کند و کم کم بینایی خود را از دست می دهد. پسر که به سختی از دختر دور می شود، سعی می کند او را پیدا کند و با وجود نابینایی در کنار او می ماند. محمدرضا گلزار و ماهچهرا خلیلی در این فیلم کنار هم قرار گرفتند و اثری عاشقانه ساختند. همه چیز، از عنوان فیلم گرفته تا چهره بازیگران و نامزدی عاشقانه آنها، کلیشه های رایج ملودرام های عاشقانه را دنبال کرد و در نهایت به پایان خوشی رسید. این فیلم در گیشه نیز بسیار موفق است. نبود و هشتمین فیلم پرفروش سال 2013 لقب گرفت.
لبخند آبی حمید ۱۳۷۹
چند سال پس از موفقیت دو سریال «در پناه تو» و «در قلب من» به کارگردانی حمید امیلی، ملودرام عاشقانه «ابی» را کارگردانی کرد. هحیدا تهرانی و بهرام رادان دو طرف این رابطه بودند. رابطه ای که از لجبازی به عشق تبدیل شد. پس از تصادف، مهتاب با خودروی ارسطو متواری شد و ارسطو نیز به تلافی، خودروی مهتاب را واژگون کرد. مهتاب نزد پدر و مادر ارسطو رفت و به آنها گفت که پسرشان به او بی توجهی کرده و در نهایت او را مجبور به ازدواج کرده است. پس از ازدواج، لجبازی خود را کنار می گذارد و تصمیم می گیرد از ارسطو جدا شود، اما این بار ارسطو در واقع از او خواستگاری می کند. داستان فیلم بسیار ساده است و تعارض و پیچیدگی خاصی ندارد اما همین روند ساده تنبلی و موقعیت های کمیک باعث شد مخاطب به آن علاقه مند شود. به خصوص که همه منتظر بودند تا این موقعیت های سرگرم کننده به عشق واقعی ختم شود و این کار را کردند.
عجیب احمد امینی ۱۳۷۶
«غریبانه» دومین فیلم کارنامه کاری احمد امینی است. در سال ۱۳۷۶، پنج سال پس از ساخت فیلم هنری «سایههای حمله»، امینی تصمیم به ساخت فیلم تجاری «غریبانه» گرفت. «غریبانه» ملودرامی عاشقانه بود که بر اساس عشق پسری فقیر و بیمار به دختری پولدار ساخته شد. ابوالفضل پورعرب در نقش اول پسر فقیری بود که برای تفریح یک ماشین مدل بالای دختری به نام بهرخ را از تعمیرگاه خواهرشوهرش به عنوان هدیه خواهرشوهرش کشید و با آن تصادف کرد. . . دختر عوض برای او شرط ازدواج دروغین می گذاشت تا بتواند ایران را ترک کند. رابطه بین آنها به تدریج تقویت شد تا اینکه عشقی بین آنها شکل گرفت، اما بیماری کودک تشدید شد و سرانجام به پایان تلخی رسید. «غریبانه» از الگوی فیلم های ملودرام پیروی کرد. هر دو صحنه عاشقانه باعث خوشحالی تماشاگران شد و غم جدایی اشک را جاری کرد. موسیقی به عنوان یک عنصر ثابت نقش خود را در سکانس های احساسی فیلم ایفا می کرد. این فیلم در سال ۱۳۹۵ در ارزیابی کیفی موفق به کسب امتیاز ویژه اکران در سینماهای ممتاز و درجه یک نشد و تنها در سینماهای درجه دو و شهرستان ها اکران شد. جالب است که اتفاقاً مورد استقبال قرار گرفت و فروش خوبی هم داشت.
عاشقانه | علیرضا داوودنژاد ۱۳۷۳
علیرضا داودنژاد با اشاره به رابطه عاشقانه دو جوان در فیلم عاشقانه؛ رابطه ای که در آستانه برقراری ارتباط است، ناگهان با حضور شخص دیگری به خطر می افتد. پیمان قاسم خانی و بهاره رهنما زوج جوان و بی پولی بودند که بعد از مراسم نامزدی به دلیل مشکلات پدرشان مجبور به جدایی شدند. مردی که پدر دختر برایش کار می کند، پدر را تهدید می کند که اگر نامزدی دخترش را قطع نکند، چک و سفته را در دستش اجرا می کند. آنها سعی می کنند با او مقابله کنند اما در نهایت باید تسلیم شوند و ازدواج دختر با مرد را بپذیرند. در شب عروسی بالاخره مرد به خود می آید و راضی به ازدواج می شود. «عاشقانه» نیز به الگوی ملودرام پایبند است. با اتفاقات خوشایند و احساسات لطیف، دو جوان از پیشینه های ضعیف جلو می روند و ناگهان به خاطر پول رابطه به خطر می افتد و در نهایت مشکلات از بین می رود و دختر و پسر در وضعیت بهتری قرار می گیرند. فقط می توان گفت در این فیلم جایی برای موسیقی احساسی نیست.
گل داوودی رسول صدر امالی | 1363
«گل های داوودی» به کارگردانی رسول صدر عاملی یکی یکی از ملودرام های مهم سینمای دهه شصت است که به رابطه عاشقانه دو نابینا می پردازد. در مقایسه با بسیاری از ملودرام ها به موضوع جدیدی می پردازد و علاوه بر اینکه یک داستان عاشقانه است، به مشکلات و احساسات نابینایان نیز می پردازد. داستان درباره پسری است که پدرش در آستانه عروسی در زندان می میرد و مادرش نمی تواند این خبر را به او بگوید. مرد دیگری را به جای پدرش می گذارند اما او متوجه می شود و مراسم را ترک می کند. رابطه عاشقانه آنها در خطر است و در نهایت به لطف تلاش های دختر دوباره با هم ملاقات می کنند. علاوه بر داستان احساسی فیلم، موسیقی درخشان کامبیز نیز این ملودرام را هیجان انگیزتر می کند. «گل های داوودی» هم در گیشه فیلم موفقی بود و هنوز هم هست. یکی یکی از فیلم های مهم دهه شصت در خاطره سینمای ایران باقی مانده است.