تلسکوپ TESS ناسا که به کشف سیارات فراخورشیدی اختصاص دارد، هشت سیاره فراخورشیدی جدید به نام ابر زمین را کشف کرده است.
به گزارش ایسنا، تعداد اکتشافات تایید شده سیارات فراخورشیدی تقریبا هر روز در حال افزایش است. بیشتر این سیارات، در مجموع بیش از 5500، توسط تلسکوپ فضایی کپلر کشف شده اند، اما در سال های اخیر ماهواره بررسی سیارات فراخورشیدی (TESS) به طور مداوم سیارات فراخورشیدی جدید را به فهرست سیاره ها اضافه کرده است. اکنون رشد ما به جهان تبدیل شده است.
گروهی از دانشمندان به سرپرستی پریاشکومار میستری، دانشجوی دکترا در دانشگاه نیو ساوت ولز (UNSW) در سیدنی و عضو پروژه TESS، از یک روش آماری برای بررسی مقادیر زیادی از داده های این تلسکوپ برای کشف احتمالی استفاده کردند. هشت سیاره فراخورشیدی جدید اعلام شده است.
علاوه بر این، به گفته ناسا، هر یک از این سیارات یک ابر زمین در نظر گرفته می شود. ابر زمین گروهی از سیارات فراخورشیدی بزرگتر از زمین اما کوچکتر از نپتون است.
تا به امروز، TESS نزدیک به 400 سیاره فراخورشیدی را تأیید کرده است که 6977 سیاره دیگر در انتظار آن هستند. این تلسکوپ ستارگان مجاور را رصد می کند و منتظر یک افت یا نوسان در روشنایی ستارگان است. چنین فرورفتگی هایی به ستاره شناسان می گوید که ممکن است چیزی بین ما و ستاره مورد نظر اتفاق افتاده باشد و این شی می تواند یک سیاره فراخورشیدی جدید باشد.
میستری گفت: اگر این حرکت مداری بین ما و ستاره باشد، شاهد کاهش درخشندگی ستاره خواهیم بود. این همان چیزی است که ما آن را “گذر” می نامیم.
میستری و تیمش از پروژه اعتبارسنجی سیارات فراخورشیدی در حال عبور با استفاده از ابزارهای آماری (VaTEST) برای شناسایی ناهنجاریهایی که میتوانند حضور سیارات فراخورشیدی را در دادههای TESS نشان دهند، استفاده کردند.
اهمیت دستگاه های آماری
این شیب فقط به دلیل عبور سیارات فراخورشیدی نیست. چنین موارد مثبت کاذبی، که ممکن است شامل «ستارهای که به دور ستاره دیگری میچرخد» (منظومه ستارهای دوتایی) یا منبع پسزمینه باشد، میتواند یک سیگنال گذر مانند تولید کند.
میستری توضیح داد که روش ترانزیت فقط می تواند شعاع یک جرم در حال گردش را ارائه دهد. اگر ستاره ای به اندازه یک سیاره در مدارش باشد چه باید کرد؟ اخترشناسان معمولاً جرم اجسام عبوری را با استفاده از روشی به نام «سرعت شعاعی» محاسبه میکنند که در آن یک جسم در حال چرخش نیروی جاذبهای بر ستاره میزبان خود اعمال میکند. این باعث می شود که ستاره نوعی رقص لرزان را اجرا کند.
با این حال، رصد تنها یک ستاره برای تشخیص سیگنال سرعت شعاعی بیش از حد طول می کشد. به خصوص اگر سیاره فراخورشیدی دوره مداری طولانی داشته باشد، که محققان زمان و منابع لازم برای آن را ندارند، اما پروژه VaTEST تجهیزات دیگری دارد که Mistry میتواند برای تأیید اینکه آیا این رویدادهای گذری واقعاً به دلیل سیارات فراخورشیدی در حال چرخش هستند یا خیر، استفاده کند. و گروهش را نشست
Mistry گفت که این دستگاه ها داده های حمل و نقل و برخی ورودی ها را دریافت می کنند. بر این اساس، آنها سپس مدل های مختلف را بر روی داده ها آزمایش می کنند، محاسبات احتمالی را انجام می دهند و در نهایت “احتمال مثبت کاذب” (FPP) را محاسبه می کنند. اگر احتمال مثبت کاذب کمتر از یک درصد باشد، می توانیم این سیگنال گذر را به عنوان یک گذر سیاره ای تایید کنیم.
دستگاه های آماری محاسبه کردند که هشت رویداد عبوری از این دست احتمالاً به دلیل گروهی از سیارات فراخورشیدی است که ستاره شناسان آنها را ابر زمین می نامند، که شش مورد از آنها به عنوان “سیاره های کلیدی” شناخته می شوند و دارای ویژگی هایی هستند که به اخترشناسان کمک می کند تا جمعیت عمومی سیارات فراخورشیدی را بهتر درک کنند. این موضوع مطالعه را جذاب تر می کند.
امکان حیات روی زمین
اگرچه ابرزمین در عنوان نام زمین را دارد، اما این لزوماً به توانایی حیات بخشی آن اشاره نمی کند. به احتمال زیاد زندگی برای هر یک از ابر زمین هایی که توسط میستری و تیمش کشف شده اند دشوار خواهد بود. دلیل آن نزدیکی این سیارات به ستاره هایشان است. میستری گفت، آنها به ستاره مادرشان نزدیکتر هستند تا عطارد به خورشید.
این معمولاً به این معنی است که آنها به طور جزر و مدی قفل هستند. بنابراین، یک طرف سیاره همیشه رو به ستاره است و طرف دیگر در تاریکی ابدی پوشیده شده است. از این نظر، دمای کره زمین یا سوزان یا سرد است، که هیچ کدام برای حیات مفید نیستند. میستری گفت: اما چه کسی می داند؟ جهان پر از شگفتی است.