در بخش‌هایی از نوار ساحلی هرمزگان، جابه‌جایی سوخت در دست زنان است/ زنانی که نمی‌دانند در پایان هر سفر زنده بازمی‌گردند یا نه

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، فیلم سینمایی «اسکورت» به کارگردانی یوسف حاتمی‌کیا که از ۱۱ شهریور ۱۴۰۵ اکران شده، روایت زندگی شوتی‌هاست. گزارش‌های میدانی بنفشه سام‌گیس درباره این افراد نیز در شکل‌گیری داستان فیلم مؤثر بوده است. به همین مناسبت، سام‌گیس در کنار حسین راغفر و رضا صائمی به کافه‌خبر خبرآنلاین دعوت شد تا درباره واقعیت زندگی شوتی‌ها و بازنمایی آن در سینما صحبت کند.

سام‌گیس در بخشی از این گفت‌وگو درباره حضور زنان در فعالیت‌های مربوط به جابه‌جایی سوخت و کالا توضیح داد. او گفت در سه منطقه سیستان‌وبلوچستان، کردستان و جنوب کشور، شامل استان‌های بوشهر و هرمزگان، با حضور زنان در فعالیت‌هایی مواجه شده که با خطرهای جدی همراه است.

به گفته او، در منطقه بلوچستان شوتی سوخت‌بر زن وجود ندارد، اما زنانی از استان‌های دیگر سوخت را تا آستانه قاچاق به پاکستان حمل می‌کنند. برای مثال، زنی که با خودروی شخصی‌اش با واسطه‌ها و دلال‌ها ارتباط دارد، ممکن است از استان یزد گازوئیل جابه‌جا کند.

سام‌گیس درباره هرمزگان نیز گفت در میناب، زنانی از بعضی استان‌ها با هماهنگی دلال‌ها بار را مرحله‌به‌مرحله جابه‌جا می‌کنند؛ اما از مرحله‌ای به بعد، به دلیل انحصار بومی‌گرایی در بعضی مسیرها، اجازه نمی‌دهند زنان غیربومی پیش‌تر بروند. او در ادامه افزود در بخش‌هایی از نوار ساحلی هرمزگان، جابه‌جایی سوخت مشخصاً در دست زنان است؛ به‌طوری‌که حتی وقتی تلفن می‌کنید، یک زن پاسخ می‌دهد و مردان نقش چندانی در این فعالیت ندارند.

او همچنین از حضور زنان کولبر در منطقه کردستان و زنانی که در شوتی‌گری فعالیت می‌کنند، گفت.

شوتی به راننده‌ای گفته می‌شود که با خودروی سواری، معمولاً دستکاری‌شده، کالای قاچاق را به‌صورت غیرقانونی در جاده‌های کشور جابه‌جا می‌کند. از نگاه اقتصاددانان، شوتی‌گری بیش از آنکه انتخابی فردی باشد، پیامد فقر، بیکاری، نابرابری ساختاری و نبود فرصت‌های شغلی پایدار است؛ شرایطی که برخی افراد را برای تأمین معاش به مشاغل غیررسمی و پرخطر سوق می‌دهد. متن کامل این گفت‌وگو را اینجا بخوانید. 

۲۴۲۲۴۲