هاشمی پس از بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان در سال ۲۰۲۱، این کشور را ترک کرد؛ زمانی که طالبان محدودیت‌های سختگیرانه‌ای را برای حضور زنان در حوزه‌های مختلف، از آموزش گرفته تا ورزش، اعمال کردند.
هاشمی می‌گوید برای در امان ماندن از حمله، مجبور به انجام اقداماتی برای مخفی کردن هویت خود شده و لباس مردانه می‌پوشیده است.
او روز سه‌شنبه در مسابقه دوچرخه‌سواری جاده زنان در نزدیکی ناگویا در ژاپن، پس از گوئو لی، نماینده چین، در جایگاه دوم قرار گرفت و مدال نقره را به دست آورد؛ موفقیتی که آن را «چیزی ویژه» توصیف می‌کند و امیدوار است الهام‌بخش زنان دیگر در افغانستان برای دنبال کردن رؤیاهایشان باشد.
این دوچرخه‌سوار ۲۳ ساله گفت: «در حال حاضر نمی‌توانم احساساتم را توضیح بدهم. من در کشوری به دنیا آمدم که زنانی که رویا دارند مورد حمله قرار می‌گیرند و واقعاً خوشحالم که در برابر این شرایط مبارزه کرده‌ام. امیدوارم نسل بعدی بتواند بدون هیچ ترسی به اینجا بیاید و نماینده کشورش باشد.»

سال‌ها مبارزه برای دوچرخه‌سواری
طالبان پنج سال پیش در افغانستان به قدرت بازگشتند و از آن زمان مجموعه‌ای از قوانین و محدودیت‌ها را اعمال کرده‌اند که دسترسی زنان به آموزش و زندگی عمومی، از جمله ورزش، را به‌شدت محدود می‌کند.
هاشمی گفت: «آنها آزادی ما را از ما گرفتند؛ همه چیز را از ما گرفتند.»
هاشمی در ۱۵ سالگی و با الگوبرداری از خواهرش یولدوز که او نیز دوچرخه‌سوار بین‌المللی است، وارد این رشته شد؛ آن هم در شرایطی که فعالیت ورزشی برای زنان در استان فاریاب، محل زندگی خانواده او، با خطر همراه بود.
او پیش‌تر به خبرگزاری رویترز گفته بود: «همیشه برای رفتن به تمرین لباس مردانه می‌پوشیدم و دو یا سه ماسک مختلف به صورت می‌زدم تا مردم نتوانند مرا شناسایی کنند یا به من حمله کنند.»
هاشمی همچنین گفته بود هنگام دوچرخه‌سواری مجبور بود از پرتاب سنگ توسط مردم دوری کند.

زندگی و تمرین در ایتالیا
هاشمی اکنون با کمک آلساندرا کاپِلوتو، قهرمان سابق جهان از ایتالیا، در این کشور زندگی و تمرین می‌کند.
او پس از کسب مدال نقره گفت: «این مدال نقره می‌تواند استقامت و مقاومت بسیاری از زنان افغان را نشان دهد و من واقعاً خوشحالم. من تنها نیستم؛ می‌دانم که میلیون‌ها زن از کشورهای مختلف در پشت سر من هستند، همان رؤیا را دارند و از من حمایت می‌کنند.»
این دوچرخه‌سوار افغان همچنین از تیم ژاپن به دلیل نقشی که در کسب مدال نقره او داشت، قدردانی ویژه‌ای کرد.
او گفت: «من بدون مکانیک و بدون آمادگی به اینجا آمده‌ام. یک نفر را از فدراسیون ملی با خودمان آوردیم که فقط رانندگی می‌کرد. خودمان دوچرخه را تعمیر می‌کردیم. خودم مکانیک خودم بودم. خودم دوچرخه را می‌شستم. از تیم ژاپن تشکر می‌کنم. آنها واقعاً با من بسیار خوب بودند و دوچرخه‌ام را تعمیر کردند.»
هاشمی و خواهرش در بازی‌های المپیک ۲۰۲۴ پاریس نیز شرکت کرده بودند و اکنون بازی‌های المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس را هدف قرار داده‌اند.
هاشمی گفت: «من هرگز نمی‌خواهم تسلیم شوم و امیدوارم بتوانیم دوباره در لس‌آنجلس ببینیم چه اتفاقی خواهد افتاد.»
منبع: National
258258

گردآوری شده از:خبرآنلاین

اخبار مرتبط

ارسال به دیگران :

آخرین اخبار

همکاران ما