کاسانو با یادآوری سال‌های نوجوانی‌اش گفت تا ۱۷ سالگی، طعم واقعی گرسنگی را چشیده است.
او تعریف کرد: «مادرم کار نمی‌کرد و خانه‌دار بود. ما هر طور که می‌توانستیم دو یا سه یورو جمع می‌کردیم تا فقط چیزی برای خوردن داشته باشیم. باید تمام روز را با همان پول سر می‌کردیم.»
اما خیابان‌ها برای او فقط محل بازی نبود؛ فرصتی بود برای به دست آوردن چند سکه و ادامه زندگی.
کاسانو گفت: «به هر کسی که حاضر بود یک یورو بدهد، می‌گفتم من را انتخاب کنید؛ بازی را برایتان می‌برم. چون از همه قوی‌تر بودم، هر روز در خیابان فوتبال بازی می‌کردم تا بتوانم چیزی به دست بیاورم.»
او در پایان تأکید کرد که بزرگ‌ترین فرصت زندگی‌اش همیشه فوتبال بوده؛ مسیری که از زمین‌های خاکی و بازی‌های یک‌یورویی آغاز شد و او را به یکی از شناخته‌شده‌ترین مهاجمان فوتبال ایتالیا تبدیل کرد.

257 251

گردآوری شده از:خبرآنلاین

اخبار مرتبط

ارسال به دیگران :

آخرین اخبار

همکاران ما