ایران در دیدار مقابل مصر در واپسین ثانیههای مسابقه به گل رسید؛ گلی که میتوانست صعود این تیم به مرحله حذفی را قطعی کند. اما پس از بازبینی صحنه توسط VAR، گل مردود اعلام شد و ایران از جایگاه دوم به رتبه سوم گروه سقوط کرد.
پس از آن، ملیپوشان و هواداران ایرانی تنها میتوانستند منتظر نتایج سایر مسابقات بمانند و امیدوار باشند که تیمشان در میان بهترین تیمهای سوم قرار بگیرد.
نخستین امید ایران به دیدار غنا و کرواسی بود. صعود ایران در گرو پیروزی غنا قرار داشت، اما کرواسی در ۱۰ دقیقه پایانی مسابقه موفق شد بازی را به سود خود تمام کند و این امید از بین رفت.
سپس نگاهها به دیدار جمهوری دموکراتیک کنگو دوخته شد. ایران امیدوار بود این تیم متوقف شود یا شکست بخورد، اما کنگوییها با بازگشتی دیدنی در ۱۵ دقیقه پایانی، نتیجه را به سود خود تغییر دادند و پیروز شدند.
در نهایت تنها یک شانس برای ایران باقی ماند؛ مسابقه اتریش و الجزایر. برای صعود ایران، این دیدار باید برنده میداشت.
الجزایر در دقیقه ۹۳ به گل رسید و بسیاری از هواداران ایرانی تصور کردند رؤیای صعود زنده شده است.
اما تنها سه دقیقه بعد، در دقیقه ۹۶، اتریش گل تساوی را به ثمر رساند؛ گلی که نه تنها نتیجه مسابقه را تغییر داد، بلکه به معنای پایان کار ایران در جام جهانی بود.
به این ترتیب، تیم ملی ایران پس از تجربه یکی از پرتنشترین و احساسیترین شبهای تاریخ خود، در حالی از رقابتها کنار رفت که در هیچیک از مسابقاتش شکست نخورد؛ حذفی تلخ برای تیمی که جام جهانی را بدون باخت به پایان رساند.
258258
گردآوری شده از:خبرآنلاین